حضرت ابوالحسن علی بن محمد النقی (علیه السلام) ملقب به امام هادی (علیه السلام) در نیمه ی ذیحجه و یا دوم رجب 212 هجری در روستای صریا از حوالی مدینه متولد شدند.
پدر بزرگوارشان امام محمد تقی (علیه السلام) و مادرشان سمانه نام داشتند.
مدت هشت (8) سال در کنار پدر و 34 سال دوره ی امامت خودش همزمان با خلافت 6 تن از حاکمان بنی عباس (معتصم تا معتز) بود و حکومت 14 ساله متوکل عباسی دشمن کینه توز اهل بیت و شیعیان ان خاندان از سالهای سخت امامت ان بزرگوار است.
حضرت هادی (علیه السلام) در سال 243 توسط متوکل به سامرا دعوت شدند و جهت کنترل رفت و امد های حضرت و قطع ارتباط با شیعیان، متوکل ایشان را در یک منطقه نظامی منزل داد.
متوکل در یکی از مجالس عیش و طربش از روی توهین و تحقیر حضرت را به خواندن شعر وادار کرد.حضرت اجبارا قطعه ی زیبایی سرود که تمام دربار را به گریه و ناله واداشت.
حضرت هادی علیه السلام در سن 42 سالگی به سال 254 در سامرا به شهادت رسیدند،مرقد منور این امام بزرگوار در این شهر مزار دلسوختگان است .

جانم فدای شما ای امام بزرگوار