مناجات با خدا

بر در تو من ، رو بخاك عجز، ناله میكنم، كای اله من

جرم كرده ام، ظلم كرده ام، پرده ای بپوش بر گناه من

مناجات با خدا

بر در تو من ، رو بخاك عجز، ناله میكنم، كای اله من

جرم كرده ام، ظلم كرده ام، پرده ای بپوش بر گناه من

 

سر بر آستان، رو بر آستان، كای مقربان روز باز خواست

یاریی كنید در شفاعتم ،نزد حضرت قبله گاه من

 

گریه میكنم شسته تا شود، ز آب دیده ام نامهء گنه

آه میكشم تا كند سیاه، هر چه كرده ام، دود آه من

 

صبح تا بشام میكنم گنه، توبه گر بود سال یا بمه

جرم بیحدم محو كی كند، توبهءكم گاه گاه من

 

آمدم به تو از ره نیاز، عاجزانه من، شاید از كرم

رحم آوری بر من و كشی خط مغفرت بر گناه من

 

پای تا بسر گشته ام امید تا شنیده ام آنكه گفته ای:

كی گذارمش تا شود هلاك، آنكه آید او در پناه من

 

رو براه تو كرده ام كنون، جای ده مرا تو بخویشتن

گفته ای كه جا نزد خود دهم، هر كه او كند روبراه من

 

كی توان بخود آمدن برت، یاریی بكن دست من بگیر

باش هادیم گام گام ره، نور خویش كن شمع  راه من

 

عمر شد تبه نامه شد سیه، شد بدی زحد معترف شدم

غیر اعتراف نیست شافعی تا شود برت عذر خواه من

 

دشمن ار كند قصد جان من، سوی درگهت آورم پناه

گر تو رانیم از درت كجاست مأمنی شود تا پناه من؟

 

از جوار او من كجا روم، یا ز قید تو من چسان رهم؟

كو در دگر، كو ره گذر، ای پناه من، ای اله من

 

با زبان حال، وز ره مقال، میكنم سوال از درت نوال

من نیاز مند، تو نیاز جو، من گدا و تو پادشاه من

 

مال من توئی، جاه من توئی، دنییم توئی عقبیم توئی

ای فدای تو هر دو كون من، وز برای تو مال و جاه من

 

فیض اگر بود غرقه در گنه، دست گیردش مهر این دو شه

مصطفی نبی، مرتضی علی، مهر این دو بس زاد راه من

كلیات اشعار مولانا فیض كاشانی




موضوع :
مناجات با خدا ,